|
بی حسین ع ٫ کلاف به خود پیچیده ایم
|
تشنگی کام
از جام خالی نیست
ره عشق
عطش خیز است.
معشوق محوری
حاصلی جز بی تاب کربلا شدن
نخواهد داشت.
عطش به کربلا رسیدن
فرصت مسخ شدن
را
به آتش میکشد.
اربعین
فرصت مرور کروکی عروج
از خاک تا افلاک است.
حیثیت ایمان ذبح میشد
اگر
عاشورا به ذبح عظیم تو
قانع نمیشد.
خاک
تشنه خون تو نبود
بی حرمتی ها
از حد گذشته بود.
مرز دوست داشتن تو
دیدن تو نیست
فهمیدن توست.
عروج تو در نماز
قاتلت را وسوسه نمود
و
نماز تو و دل ما
یکجا شکست.
خون تو
خوان بندگی ماست
اگر
تقدیر عشق٬ مقدر ما شود.
به کربلا رفتن چه آسان
و
به کربلا رسیدن
چه سخت شده است.